ouders
Foto: purpletwinkie Flickr via Compfight cc

Ans: ‘mijn kinderen blijken mijn ouders te zijn’

Het zal je maar gebeuren, je bent al jaren druk bezig met het opvoeden van je kinderen en dan komt het nieuws: je kinderen blijken niet je kinderen te zijn, maar je ouders! Het overkwam Ans, die met haar kinderen (ouders) in Appelscha woont.

Door: Elsebra van Wede; 30 mei 2017, 20.38 uur

Je wenst het niemand toe: van de ene op de andere dag zijn je kinderen je ouders en vertellen ze jou hoe laat je naar bed gaat en of je wel of niet nog stukje televisie mag kijken. Het overkwam Ans. Ze had een leuk en aangenaam leven, haar kinderen Willem en Pleun waren lieve gehoorzame voor-pubers. Tijdens een routine onderzoek kwam de dokter met het nieuws: “Ans! Je kinderen zijn je ouders! Niet je kinderen!” Dat was schrikken.

‘Daar had ik wel de pest over in.’ Zegt Ans.

Willem en Pleun bleken daarbij ook geen lieve ouders, in tegenstelling tot hoe ze waren als kind; nadat Ans gezegd heeft dat ze er de pest over in had, staat Pleun op, geeft haar een mep en zegt: ‘jij gaat dus weer zonder je bakje hondenbrokken naar bed, raar oud dametje, schiet op! Willem geeft haar een schop tegen haar scheen. Een beetje hier klagen tegen de kranten over je ouders, ben je helemaal betoeterd.’

‘Er zit iets wraakzuchtigs in hoe ze zich nu gedragen! Zo heb ik ze niet opgevoed!’ Roept Ans terwijl ze de trap op naar haar slaapkamer wordt gejaagd door Willem.

Als ik een kopje thee krijg van Pleun terwijl Willem Ans in haar kamer opsluit, legt ze uit hoe het zit. ‘Ze had ons nooit mogen opvoeden, daar is het al misgegaan. Wij zijn degenen die haar hadden moeten opvoeden, daarom is het nu zo’n gedoe met haar. Door de babyfoon hoor ik Ans huilen. Pleun roept door het ding: ‘rammen Willem!’ Daarna hoor ik een paar klappen en dan stilte. Pleun kijkt tevreden.

‘Daar hebben we geen last meer van.’

error

Over Elsebra van Wede

Elsebra van Wede
Elsebra is trots op haar leuke naam, die ze dan ook graag zelf zegt. Soms zit ze achter de computer en zegt ze niks anders dan: “Elsebra, Elsebra, Elsebra”. Verder is Elsebra snel verveeld, lichtgeraakt en weinig tevreden over haar loopbaan. Ze vindt schrijven niet leuk en wil het liefst iets anders doen, maar iets anders lijkt haar te veel gedoe.

Bekijk ook

kipkluif fiesta

Geen kipkluif-fiesta dit jaar

Altijd na de feestdagen, of veestdagen – zoals ik ze liever noem, organiseer ik zo …