vluchtelingencrisis
Een bordje aan een hek. Foto: Jenn Lewald via Compfight cc

Bouw overal hekken waar je maar kan

Momenteel is er een vluchtelingencrisis in Europa omdat er te veel vluchtelingen voornamelijk uit Syrië ons continent op komen wandelen. Het lijkt erop dat er nog lang niet genoeg opgehitst wordt over dit onderwerp.

Column door Jean-Luc Mieze

Door het hele land en heel Europa worden welkomstcomités en ontvangstfeestjes georganiseerd. Tot nu toe is het zelfs slechts sporadisch nodig geweest om opvangcentra in te richten omdat bijna alle vluchtelingen zo van straat worden geplukt door Europeanen om ze op zolder of in de logeerkamer onderdak te geven.

De Europeaanse burgers lijken zich niet bewust van het gevaar dat er voor ze dreigt. Mensen die in een ander land worden geboren, zijn over het algemeen levensgevaarlijk. Ze eten je eten op, ze paren met je vrouw of man en huisdieren en spelen vreselijk vals tijdens Triviant op zaterdagavond. Als ze de taal al spreken natuurlijk want onderweg even Nederlands leren ho maar.

In de media zijn er berichten dat het allemaal niet zo erg is met die vluchtelingen: de toestroom zou afnemen, er zijn nagenoeg geen incidenten met opgevangen vluchtelingen en ze willen over het algemeen graag weer terug. Quatch.

Laat je niet in slaap suffen door de feiten. Zonder dat we het doorhebben trekken de vluchtelingen ‘s nachts door de straten, steken auto’s in brand, verstoren de orde op bijeenkomsten en liegen over de gevolgen van hun komst hier naartoe.

Weg met de Hollandse nuchterheid, geef je over aan je diepste emoties en bouw overal hekken waar je maar kan. Lang leve de hitsigheid, en ons hoogstaande koninkrijk.

error

Over Jean-Luc Mieze

Jean-Luc Mieze
Jean-Luc Mieze is over veel zaken niet te spreken en mag daar graag over foeteren. Maar hij kan ook in diepe verwondering raken en op zondagmiddag in huilen uitbarsten bij een film over een labrador die het moet zien te rooien in een vijandige omgeving.

Bekijk ook

kipkluif fiesta

Geen kipkluif-fiesta dit jaar

Altijd na de feestdagen, of veestdagen – zoals ik ze liever noem, organiseer ik zo …