frankrijk
Een mooi, prettig uitzicht. Foto: Chateau Toby via Compfight cc

Het komt allemaal wel angstig dichtbij

Toen ik zo rond de eeuwwisseling aan het zwembad van mijn huis aan de Middellandse Zee zat te mijmeren, kwam mijn vrouw mij een glas witbier brengen. Ik moest denken: ‘wat hebben we het toch goed’.

Column Jan-Dirk Plautvodt

Toen ze weer weg was, ze weet dat ik graag alleen mijmer, kreeg ik een visioen. Ineens zag ik allemaal bootjes met vluchtelingen aanmeren op het vredige strandje voor mijn huis. Waarna ze allemaal door mijn tuin begonnen te lopen en in mijn tuin tenten begonnen op te zetten. Vreselijk vond ik het voor die vluchtelingen natuurlijk, absoluut, maar ook voor mijn mooie tuintje waar ik zo hard aan werkte elke ochtend. Maar wat ik vooral moeilijk vond was het gevoel van onrust dat ik kreeg.

Ik kreeg het warm, warmer dan ik het al had, want ik had het al heel warm aangezien de automatische parasol kapot was (en ‘het mannetje’ dat we altijd bellen om dingen te maken zelf ook vakantie aan het houden was). Mijn ademhaling begon overstuur te raken en ik moest mezelf toespreken: ‘houd je gemak Plautvodt.’

Ik begon na te denken over de ligging van mijn vakantiehuis, moest ik verkassen? Naar Curaçao misschien? Ik zou bij een verkoop op dat moment alleen lang niet genoeg winst hebben gemaakt. Was ik dramatisch? Ik begon te lachen. Om mezelf. Zo dramatisch als ik weer eens was. Uiteraard heb ik het huis toen gehouden.

En kijk eens waar we nu zijn. Ik kan het nog altijd niet geloven. Het is allemaal ontzettend sneu wat er gebeurt, dat is natuurlijk absoluut zo, absoluut, maar ik ben toch blij dat de vluchtelingen landen op de Griekse eilanden en niet op mijn strandje. Maar hoe lang nog niet? Het komt allemaal wel angstig dichtbij. Als ik heel eerlijk ben moet ik toegeven dat ik nu wel aan het nadenken ben om toch mijn huis te verkopen. Een goede winst zit er nu nog in en eerlijk is eerlijk: erg geniet ik niet meer van mijn witbiertjes en mijmeringen, nu ik zo bang ben voor de toekomst van mijn tuintje.

Over Jan-Dirk Plautvodt

Jan-Dirk Plautvodt
Columnist Jan-Dirk Plautvodt schrijft over alles wat hem opvalt. Zijn grote liefde is hijzelf. Zijn vrouw heet Truus (“Truusje”). Jan-Dirk vindt ‘hobby’ een vreselijk woord maar hij mag graag borrelen, tuinieren met Truusje en geld verzamelen, alhoewel hij eigenlijk voornamelijk borrelt terwijl Truusje het geld en de tuin doet.

Bekijk ook

kipkluif fiesta

Geen kipkluif-fiesta dit jaar

Altijd na de feestdagen, of veestdagen – zoals ik ze liever noem, organiseer ik zo …