hond
Een liggende hond. Foto: moniekvanrijbroek via Compfight cc

Ook de staart was niet veilig

Als hun baasjes scheiden worden huisdieren vaak aan hun lot over gelaten, blijkt uit een peiling van Netwerk Notarissen. Het Netwerk heeft een groot dierenhart en maakt zich hier daarom erg sappel om.

Door: Ada Sappelaar; 3 augustus 2o15, 16:50 uur

Niet luisteren

“Dieren hebben ook gevoel.” De Netwerkdirecteur vertelt erover tijdens een persconferentie gehouden voor de dierenmedia. “Scheidende mensen luisteren daar niet naar. Ze zijn alleen maar bezig met zichzelf en of ze wel genoeg van de inboedel kunnen bemachtigen. Daaronder valt ook het huisdier.” De directeur heeft het vaak genoeg gezien, wijdt hij uit, vechtscheidingen waarvan huisdieren de dupe worden.

Harentrekkerij

“Kijk, hier hangt een foto van Minke en Peter-Henk.” Het hoofd van Netwerk Notarissen wijst naar de muur in zijn kantoor. “Ze kwamen langs om zaken te bespreken, maar dat ging slecht. Ze zijn boos op elkaar. Zoals je ziet aan de rode hoofden en ontblote tanden. Het ging er na een tijdje heel hard aan toe hoor. Ik weet nog dat ik dacht: laat die zachte oortjes los, die hebben toch niet om een scheiding gevraagd? Maar ook de staart was niet veilig. Alsof wie het hardst trekt aan het dier hem mag hebben. Zo werkt het niet.”

Zelf-inspraak

De oplossing is volgens Netwerk Notarissen simpel: een omgangsregeling, zoals we die ook voor kinderen kennen. Een belangrijk onderdeel van de regeling moet zelf-inspraak zijn. Huisdieren moeten zelf kunnen aangeven bij welk baasje ze willen wonen na een eventuele scheiding.

Maar dat kan een lastige keuze zijn. Stel: het vrouwtje stopt je onder tafel altijd stukjes braadworst toe en zet daar een fles Caramba-saus voor je klaar, terwijl het baasje niet boos wordt maar een rol wc-papier naar je hondenkop gooit als je in de hoek van de kamer je behoefte doet. Wie kies je dan?

Hulpmiddelen

Als helpende hand bij de keuze heeft de Netwerk Notarissen informatiefolders gemaakt die de jonge huisdieren kunnen doorlezen om tot een weloverwogen besluit te komen. De folder is er ook als interactieve app met pootherkenning. Zo hoeft een hond niet aan te geven dat hij een hond is en uitgelaten wil worden, en hoeft een poes niet te zeggen dat hij meer belang hecht aan rust dan aan liefde.

Zijn de huisdieren er eenmaal uit? Dan zetten alle betrokkenen een krabbel of een poot onder het document. “Zo weet iedereen waar hij aan toe is.”

Over Ada Sappelaar

Ada Sappelaar
Ada is heel onzeker. Ze weet nergens van of ze het wel kan en als het gelukt is iets te doen - wat dan ook, al is het de afwas, dan trilt ze van angst of het wel goed is. Het liefst ligt Ada daarom thuis op de bank en kijkt ze naar haar boze, verongelijkte kat in zijn kooi op het balkon.

Bekijk ook

kipkluif fiesta

Geen kipkluif-fiesta dit jaar

Altijd na de feestdagen, of veestdagen – zoals ik ze liever noem, organiseer ik zo …