boer zoekt vrouw
Foto: stevenbates Flickr via Compfight cc

Recap Boer Zoekt Vrouw S9-A10

Het einde van seizoen 9 van Boer Zoekt Vrouw is nabij. Vier van de vijf boeren zijn eruit, al dan niet met hulp van vluchtende vrouwen.

Door Ada Sappelaar; 12 april 2017, 12.35 uur

Vorige week koos boer Herman resoluut voor Fleur: hij was verliefd. Goed criterium. Deze week was het de beurt aan Ogre Olke, ‘Dhhhus’ Riks en Murmelende Marc. Om te beginnen met de Grote Vriendelijke Reus, die bleek verliefdheid een minder goed criterium te vinden dan zijn jonge collega.

Olke denkt praktisch

De GVR bleek daarbij nog eens een niet zo vriendelijke kant te hebben: de dames zaten rustig te ontbijten toen hij opgefokt aan tafel kwam zitten: ‘ja uh, even nu luisteren, als ik je kies, wanneer kom je dan hierheen? Wanneer? Ik moet weten hoe snel je dan hierheen komt, je moet wel emigreren he, en snel. Ja, anders uuuhhh…’ Zwaaiende armen, vliegende stem.

Sandra was nog meegaand en zei dat ze eigenlijk zo de boel kon opdoeken in Nederland, maar je zag al enig ongemak. Alberdien zei eerlijk dat ze wel wat tijd nodig zou hebben. En zo lief als Olke de afgelopen dagen geweest was, zo bot was hij nu: ‘ja ik weet niet wat ik daarop moet zeggen.’

Beide vrouwen gingen daarna verward op zelfonderzoek. Alberdien leek een spirituele ervaring met een kalf te hebben en Sandra probeerde Olke zelf zijn gedrag te laten inzien: ‘ik wil wel gekozen worden vanuit het hart, niet vanuit praktisch oogpunt’. Goed punt en Olke zei dat er niks praktisch bij kwam kijken maar dat was niet zo overtuigend. Olke lijkt het kiezen van een vrouw te verwarren met het selecteren van een nieuwe koe.

Riks wil samen geloven

‘Dhhhus’ Riks dan. Eindelijk ontmaskert de ‘vrolijke grappenmaker’ zichzelf: een weinig geëmancipeerde dogmaticus die geen ruimte ziet om het leven te delen met iemand die zich niet aan zijn geloof onderwerpt. In gesprek met Eline staat zij open voor zijn geloof, als zij zich er maar op haar eigen manier toe kan verhouden, en haar kind al helemaal. Maar die vrijheid kan Riks niet teruggeven: zij en haar kind moeten zich op zijn geloofslijn scharen. Game of Thrones is er niks bij.
Eline bevrijdt zich -godzijdank- van Riks’ bizarre juk met een helder ‘nee, dan komen we er niet uit…’, en je ziet haar opleven, opluchten, opstralen en opstijgen. Marit zit daarentegen verder opgescheept met de handtastelijke High Sparrow in het krakkemikkige kerkje en de ‘dhhhussen’ van Riks. En oh ja, ze moet maar lekker afwachten of hij nog van plan is verliefd te worden – If only she could be so lucky.

Marc murmelt naar Annekim

Tot slot Murmelende Marc, van het grauw noordelijke Castle Black van Riks naar het zonnig zuidelijke Highgarden. Wat zegt die Jaime Lannister nou de hele tijd? Zelfs als hij met zijn mango-stok staat te hannesen om Annekim eindelijk verkering te vragen, friemelt hij z’n woorden eruit alsof het te oude pistachenootjes blijken te zijn. Maar goed, maakt niet uit, heerlijk stel natuurlijk, Yvon moest niet voor niks weggestuurd worden: ze wist precies wat ze gingen doen en wilde er net als wij allemaal graag tussen liggen. Ook Yvon heeft lustgevoelens, net als wij.
Wel een beetje zielig voor Anke, die hinderlaag-mededeling, zij durft nooit meer een dutje te doen op een onschuldig ogende bank.

Volgende week het slotstuk met Stellige David en zijn twee grootste liefdes van zijn leven – lekker allebei de dames vertellen dat ze De Ware zijn om zo in ieder geval één hart uit te rukken en aan gruzelementen te gooien. Ach ja, niemand is perfect. Wel echt het tegenovergestelde van onze Herman, deze kordate twijfelaar, wie had dat gedacht. Veel plezier met de Red Choosing deze week!

Over Ada Sappelaar

Ada Sappelaar
Ada is heel onzeker. Ze weet nergens van of ze het wel kan en als het gelukt is iets te doen - wat dan ook, al is het de afwas, dan trilt ze van angst of het wel goed is. Het liefst ligt Ada daarom thuis op de bank en kijkt ze naar haar boze, verongelijkte kat in zijn kooi op het balkon.

Bekijk ook

kipkluif fiesta

Geen kipkluif-fiesta dit jaar

Altijd na de feestdagen, of veestdagen – zoals ik ze liever noem, organiseer ik zo …