president trump
President Trump glimlacht vriendelijk. Foto: Gage Skidmore Flickr via Compfight cc

Zoete aardappel voelde ongepast

Sinds vrijdag is Donald J. Trump president van de Verenigde Staten van Amerika (VSA). Terwijl ik met een zoete aardappel in mijn keel, een glas sherry (is weer trendy heb ik begrepen) in de hand en de voeten op de fluwelen poef naar de inauguratie zat te kijken, bekroop me de unheimische gedachte dat hij misschien een normale president wordt.

Column door Jan-Dirk Plautvodt

Stel je voor: geen seksschandalen, geen belangenverstrengeling, geen knokploegen die democraten in elkaar slaan, geen grondwetswijzigingen die Trump 30 jaar aan de macht houden (tot zijn dood in 2047, waarna zijn inmiddels eveneens stokoude zoon het stokje kan overnemen). Geen afglijden naar een dictatuur, geen opgesloten journalisten. Niks.

Dat was toch de hele lol van dit meneertje, dat er allemaal gekke dingen zouden gaan gebeuren. Maar die hoop is nu vervlogen: ten eerste las ik ‘s ochtends, de ochtend voor de inauguratie, in de krant, dat de heer Trump geen koffie, thee noch alcohol drinkt!

Toen schrok ik zo ontzettend. Misschien zou je dus kunnen zeggen: toen schrok ik wakker.

Geen koffie, geen thee én geen alcohol? Dat soort gedrag behoort toe aan hardwerkende, godvrezende mensen met discipline. Niet aan ongeleide projectielen die voor spektakel gaan zorgen.

Vervolgens werd er on top of that, hmmmm, een foto van zijn kinderen getoond: keurige, brave mensen, zo te zien. Geen moraalloze asocialen met slechte gebitten en wapperende trainingspakken die willekeurig kreten roepend van hot naar her zwalken.

Maar bovenal heeft de gezaghebbende stichting BOB aangegeven zich geen zorgen meer te maken over het land.

Dit kan niet goed zijn, dit is allemaal helemaal niet goed, dacht ik, verdomme nog aan toe. Ben ik bedonderd? Het zal toch niet waar zijn zeg, het zweet brak me uit. Letterlijk, er verscheen zweet op verschillende plekken op mijn lichaam, dat had ik nog nooit meegemaakt. Letterlijk, nog nooit. “Jan-Dirk Plautvodt zweet nooit” zei men vroeger tegen me.

Ik voelde me alleen en verloren, de zoete aardappel voelde ongepast, de poef werd koud: de innerlijke ramptoerist verliet ongeïnteresseerd het toneel. Truusje zat in haar stoel een plakboek te maken van onze vakantie naar Denemarken. Ze keek me aan en glimlachte: “is er iets worstekopje?” (dat is een koosnaampje waar ik nog steeds niet aan gewend ben).

“Nee lieverd,” zei ik, alsof het woord ‘worstekopje’ me niks deed, “slechts een zeer teleurgesteld gemoed. Ik bedacht me dat ik misschien een langdradige praatfilm heb gehuurd in plaats van een actiefilm. Snap je?”

“We huren toch helemaal geen films meer? Wil je een kopje koffie anders? Je lijkt zo van streek.”

error

Over Jan-Dirk Plautvodt

Jan-Dirk Plautvodt
Columnist Jan-Dirk Plautvodt schrijft over alles wat hem opvalt. Zijn grote liefde is hijzelf. Zijn vrouw heet Truus (“Truusje”). Jan-Dirk vindt ‘hobby’ een vreselijk woord maar hij mag graag borrelen, tuinieren met Truusje en geld verzamelen, alhoewel hij eigenlijk voornamelijk borrelt terwijl Truusje het geld en de tuin doet.

Bekijk ook

kipkluif fiesta

Geen kipkluif-fiesta dit jaar

Altijd na de feestdagen, of veestdagen – zoals ik ze liever noem, organiseer ik zo …